Godziny pracy Urzędu:
Poniedziałek 7:00 – 15:00
Wtorek 7:00 – 16:00
Godziny pracy Urzędu:
Poniedziałek 7:00 – 15:00
Wtorek 7:00 – 16:00
Środa 7:00 – 15:00
Czwartek 7:00 – 16:00
Piątek 7:00 – 13:00
3 lipca na Zamku Królewskim w Warszawie odbyła się uroczysta gala wręczenia 51. Nagrody im. Oskara Kolberga „Za zasługi dla kultury ludowej”. W gronie laureatów jednego z najważniejszych wyróżnień w dziedzinie kultury tradycyjnej znalazła się Zuzanna Bujok od Tkocza. To zacne wyróżnienie laureaci odbierali z rąk Marty Cienkowskiej - Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Od ponad pięćdziesięciu lat nagroda ta trafia do tych, którzy swoją codzienną pracą sprawiają, że ludowe pieśni, muzyka, taniec, rzemiosło, gwary, obrzędy i lokalne tradycje nie stają się jedynie wspomnieniem. To dzięki nim pozostają żywą częścią naszego dziedzictwa. Podczas uroczystości wybrzmiały słowa, które najlepiej oddają sens tej misji: „Tradycja nie kończy się wtedy, gdy milknie pieśń. Kończy się wtedy, gdy nie ma już komu jej zaśpiewać.”
Przyznane wyróżnienie jest ukoronowaniem wieloletniej działalności Zuzanny Bujok, która od lat chroni i przekazuje tradycje wiślańskich górali. Urodziła się w 1940 roku w Wiśle, w rodzinie silnie związanej z miejscową kulturą i rzemiosłem. Od najmłodszych lat miała kontakt z dawnymi pieśniami, opowieściami oraz gwarą wiślańską, która do dziś pozostaje językiem jej twórczości.
Jest poetką, pisarką, śpiewaczką ludową i gawędziarką. Przez lata gromadziła, odtwarzała i popularyzowała najstarsze pieśni wiślańskie, zachowując repertuar przekazywany wcześniej wyłącznie ustnie. To z jej inicjatywy powstały zespoły Tkocze, Mali Tkocze oraz grupa śpiewacza Stejizbianki, które do dziś prezentują lokalne tradycje muzyczne i śpiewacze.
Szczególne miejsce w jej działalności zajmuje praca z dziećmi i młodzieżą. Od lat przekazuje młodemu pokoleniu wiedzę o gwarze, zwyczajach i dawnych obrzędach. Odtwarzała również tradycyjne wiślańskie zwyczaje, m.in. chodzenie Pastuszków i Moiczkuli, przygotowując stroje oraz niezbędne rekwizyty.
Jej działalność nie ogranicza się do śpiewu i gawędziarstwa. Od najmłodszych lat szyje stroje regionalne, haftuje wiślańskie czepce, wyszywa żywotki oraz odnawia ich najstarsze zachowane egzemplarze. Prowadzi również warsztaty hafciarskie i pokazy zakładania tradycyjnych czepców.
Nagroda im. Oskara Kolberga stanowi wyraz uznania dla całokształtu jej działalności i wieloletniej pracy na rzecz zachowania dziedzictwa kulturowego Wisły. Dzięki takim osobom lokalna tradycja pozostaje żywą częścią współczesnej kultury i nadal może być przekazywana kolejnym pokoleniom.







